ه‍.ش. ۱۳۸۷ دی ۳, سه‌شنبه

مشهورترین کفش سیاسی دنیا

این روزها جریان پرتاب کفش توسط یک خبرنگار عراقی به سمت جناب بوش، به خبری داغ تبدیل شده و حتی کار به جایی رسیده که کفش های ایشان قیمت گزافی پیدا نموده و تا حد میلیون دالر برایش مشتری یافت شده است. بنده اگر تمام دار و ندارم را بفروشم چند دالر هم شاید نشود اما قیمت یک جفت کفش ایشان به اندازه چند صد هزار برابر دارایی بنده و حتی شاید بقیه دارایی خود ایشان می رسد.

قصدم نوشتن طنز نیست. نکته ای که من به آن می اندیشم این است که وقتی کسی نداند که در چه مقامی است ممکن است دست به اعمال و رفتار و گفتاری بزند که منافی آن جا و مقام باشد و متأسفانه این معضل گریبانگیر بسیاری از ما مردم شده است.

روزگاری دستی بر نوشتن داشتم و به قول دوستان در وادی ژورنالیستی سیر می کردم. آن زمان تا جایی که بنده به یاد دارم یکی از نکاتی که بسیار به آن توجه می کردم این بود که کار خود را از احساس خود جدا بدانم چرا که خبرنگار در زمینه کنترل احساسات باید مانند یک داکتر عمل کند. وظیفه یک ژورنالیست نوشتن یا گفتن یا گرفتن حقایق بدون دخالت دادن احساسات جناحی و حزبی و گروهی و خلاصه هر چیز مؤثر دیگر است. همانند اینکه یک داکتر در زمانی که می خواهد فردی را معالجه کند نباید به این بیاندیشد که مریضش کیست، چه کار می کند، آدم خوبی است یا انسان جنایتکاری است. حتی اگر قرار باشد فردی را یک ساعت بعد اعدام کنند، باز هم داکتر باید کار تداوی خود را انجام دهد و در این راه هیچگونه حب و بغضی نداشته باشد.

به عین شکل، یک خبرنگار نیز باید در زمانی که به عنوان یک خبرنگار فعالیت می کند، خود را خالی از هر گونه جانب گرایی بدارد و بداند تا اینکه بتواند به نحو صحیح از عهده تهیه خبر خود برآید. کاری که متأسفانه این خبرنگار عراقی نتوانسته از عهده آن برآید. با اینکه در حیطه خبرنگاری مسایلی مانند سؤالات دارای هدف و سمت و سوی خاص رسم و رواج شده است اما اینکه یک خبرنگار چنین حرکت دون شأنی انجام دهد، از دیدگاه اینجانب قابل نکوهش و مجازات است.

نفس این عمل از جانب یک خبرنگار بسیار زشت است تا چه رسد که در برابر یک رییس جمهور که نماینده یک مملکت است انجام شود. فکر می کنم از این به بعد باید کفش و کلاه و سایر موارد غیر از وسایل ضبط صدا و تصویر خبرنگاران را بگیرند تا چنین اعمالی تکرار نشود!

تصورش را بکنید جلسه خبری رسمی سیاستمداران دنیا را وقتی که همه خبرنگاران لخت و عریان باشند!

053picsyy3

ضمناً شنیده ام القاعده کفش را به عنوان سلاح جدید مبارزه علیه دشمن تأیید نمود است.

5 comments:

mehrgan گفت...

salam,dar mawred yak adad kafsh,roz ha ast internet mikafad az harf,ba maa ke mirassad estedadam ra khrab mikonand ! shokhi kardam ,sabz wa ba kafsh bmanid

زریر گفت...

سلام دوست عزیز!
ممنون که بمن سرزدی .
همه مطالب و اندوخته هاوبلاگ ات را مطالعه نمودم کارهایت قابل ستایش است. وتحلیلگر خوب هستی.
موفقیت ات را آرزومندم

مریم شهرتاش گفت...

سلام و درود
حرف تان دقیق است. احساس باید از وظیف جدا نگهداشته شود. به ويژه خبرنگاران همیشه باید بیطرف باشند و جانبداری نکنند.

ناشناس گفت...

This type of movie makes me so angry, but I hope people in both side stop suffering one day.
http://www.youtube.com/watch?v=4R3--zKX8lo

کاکه تیغون گفت...

سلام
آن ژورنالیست عراقی در کار ژورنالیزم موفق نیست ولی آنچه او انجام داده صدها ژورنالیست موفق از انجامش عاجز اند.
من شاید چنین بوتی را هیچگاه حتی به دوسه دالر نیز نخرم ولی حاضرم در یکی از موزیم ها به دیدن آن بروم