ه‍.ش. ۱۳۸۷ مهر ۱۹, جمعه

پست 67: این یکی هم مزید بر آن یکی

مردمان قدیم که دیگران را نصیحت می کردند می گفتند که اگر افتاده ای دیدی، دستش بگیر. اما ما مردمان جدید می گوییم اگر افتاده ای دیدی، یک لگد هم تو بزن که دیگر از جایش نتواند بلند شود
باور نمی کنید؟ این حقیقت کار ما است. این حقیقت کار اکثریت ما مردم است. پدیده عریانی است که کتمان کردنش عبث است. حتی آنچنان شده ایم و به این موضوع خو و عادت کرده ایم که اگر خودمان نیز افتاده باشیم سعی می کنیم کاری کنیم که دیگران نیز ما را له کنند و آن وقت اسمش را می گذاریم عزت داری کردن و عزت گرفتن. می گویید نه؟
مثالش را می آورم. امروز به منزل یکی از دوستان دعوت بودیم برای مراسم ختم قرآن شریف به مناسب درگذشت مادر کلانش.
باز هم توضیح می خواهد یا همین قدر کافی بود؟
نه؟
مثل اینکه باید توضیح بدهم یا اینکه باید فریاد برآورم که
آخر یکی نیست به ما جماعت بفهماند که حالا که یک مصیبت جانی حاصل شده، دیگر چرا باید یک مصیبت مالی را نیز بر دوش دیگران بیاندازیم یا بر دوش خود بقبولانیم.
درد فراق یک عزیز کم است که اطرافیان و دوستان خانواده مرحوم یا مرحومه دور ایشان را می گیرند و بساط بخور بخور راه می اندازند که چه؟
که یعنی اینکه این یک مصیبت کم بود، مصیبت خرج و مخارج تعزیه و ختم و نان دادن عده ای دیگر هم روش
اگر پذیرایی نکنیم و اقسام مراسم و هفتم و چهلم و سالگرد و این چیزها را برگزار نکنیم که مردم زبانشان از طول سرک کابل – هرات هم بلندتر شده و عیب جویی می کنند که عجب خانواده و افراد خسیس و تنگ نظری هستند، حتی یک مراسم ختم نگرفتند!
اگر هم مراسم بگیریم و آن را ساده برگزار کنیم، می گویند دیدی چه آبرو ریزی کردند، اگر نمی توانستند درست پذیرایی کنند چرا مراسم گرفتند؟
قدیمیهای ما اگر چه کم سواد و دور از وادی تمدن و دانش امروزی بودند اما فکر کنم آدمتر و عاقلتر از ما بودند.
... لطفاً به کسی بر نخورده باشد ...

1 comments:

آزاد گفت...

سلام دوست گرامی ، بسیار مطلب جالبی نوشته اید . البته مطلب شما همیشه جالب و خواندنی است و همیشه آنها را می خوانم . خلاصه این بار فرصت شد تا نظر بدهم .
راستش کاش روی مثال اول کمی بیشتر توضیح می دادید . گرفتن ختم برای کسی که به مرحمت خدا رفته تنها یک کار کوچک است که باعث شادی آن مرحوم شود . ولی خیلی از مردمان این کار را رقابتی می کنند و سعی می کنند از آب گل آلود ماهی بگیرند . همانطور که گفتید این امر باید در سادگی برگذار شود ولی جامعه افغانستان طوری بزرگ شده است که رقابت و تحقیر کردن دیگران جای ساده زیستن را گرفته است . هرچند مردمان افغانستان ساده زیسته اند ولی هیچ وقت در مهمانی های خود از این خصوصیت استفاده نکردند .
موفق و سربلند باشید . به امید دیدار..آزاد